فهرست مطالب
شرکت مشاوره و مهندسي avec
ارائه کننده خدمات برنامه ريزي و کنترل پروژه
آدرس:
تهران، خيابان آفريقا، بين ميرداماد و جهان کودک، برج نگين، طبقه سوم، واحد 303
تلفن و نمابر:
88888359-021 و 88797320-021
پست الکترونيک:
info@avec-co.com
info2@avec.ir
آدرس سايت: www.avec.ir
مشترکين گرامي، شما مي توانيد مطالب، نظرات و پيشنهادات خود را در ارتباط با اين نشريه به آدرس زير ارسال نماييد:
info@avec.ir
|
انستيتو مديريت اوک (AIM)
برگزارکننده سمينارها و دوره هاي آموزشي در زمينه برنامه ريزي و کنترل پروژه
آدرس:
تهران، خيابان آفريقا، بين ميرداماد و جهان کودک، برج نگين، طبقه چهارم، واحد 404
تلفن: 88797227-021
نمابر: 88797225-021
پست الکترونيک: aim@avec.ir
آدرس سايت: www.aim.avec.ir
|
|
احترام امامزاده را کي نگه مي دارد؟ |
شبي که قرار بود به سفر يک هفته اي بروم نامه اي را برايم آوردند که حاوي گلايه از بي توجهي شرکت در انجام تعهداتش بود. در اين گلايه نامه قيد شده بود که به اين شرکت (يعني شرکت ما) يک سال پيش به آدرسشان اعلام کرديم که بيايد و تعهدات خود را انجام دهد اما گوش نداد! شش ماه پيش دوباره به ايشان تذکر داديم، به همان آدرس و با زبان خوش، که تشريف بياوريد و آنچه را که در برابر قانون تعهد کرده ايد انجام دهيد، باز توجه نکردند!! ديگر زمان مهرباني به سر آمده و طي اين نامه اعلام مي کنيم که چون ايشان نيامده اند اينک ما خود مي آييم و آنچه را که قانونگذار حق ملت اعلام کرده از اينان مي ستانيم.
دو نکته در اين نامه جلب توجه مي کرد: اول اينکه اين نامه به کارفرماي شرکت ما اعلام شده بود و آدرس شرکت، که نامه ها را به همان آدرس ارسال کرده بودند آدرس اشتباه بود. دوم اينکه در بالاي نامه شعار سال درج شده بود "همت مضاعف، کار مضاعف".
نويسنده نامه ها بدون توجه به آدرس شرکت تصميمي را گرفته بود که اينک چندين نفر بايد تلاش کنند تا موضوع مورد مناقشه به حالت يک سال پيش برگردد و اين دفعه، نامه به آدرس صحيح ارسال گردد. هم کار مضاعف تحقق پيدا کرده و هم همت مضاعف، اما نيت مضاعف و توجه مضاعف محقق نشده. به عبارتي برعکس آنچه که رهبر معظم انقلاب صريحاً اعلام کردند که چند برابر سال قبل ثمره داشته باشيم، با بي توجهي، خروجي ما حتي کمتر از سال قبل خواهد بود. چرا با بي توجهي تنها اثر از اشاره رهبري همان متن شعار در بالاي نامه بايد باشد؟؟ آيا اين بي توجهي ها باعث لوث شدن اصل شعار و سياستگذاري در بالاترين سطح مديريت کشور نيست؟ مرا به ياد اتومبيل هايي مي اندازد که در سطح شهر با شعارهاي مذهبي، که به خط درشت روي شيشه پشت نوشته شده، در شهر تردد کرده و مرتکب انواع خلاف هاي رانندگي مي شوند. آخر نه احترامي به آن شعار و نه احترامي به اين شعائر مذهبي گذارده مي شود. چه کسي حرمت آن شعار و اين شعائر را نگه مي دارد؟ اگر دستگاه هاي اداري و حکومتي، خود در اجراي کارها دقت نمي کنند تقاضا دارم که لااقل از نوشتن شعار رهبري در سربرگ نامه هاي خود جلوگيري کنند. از رانندگان خودر و ها نيز تقاضا دارم حالا که مي خواهند خلاف کنند تا راهشان در ترافيک سهمگين تهران باز شود، ديگر از نوشتن نام بزرگان بر روي ماشين خودداري کنند.
فضايي ديگر. صحبت از موارد بيزينسي بود. کدام شرکت چه کاري را انجام مي دهد. دختر خانمي باعلاقه از آنچه در دانشگاه مطالعه کرده بود داستان قهوه فروشي استارباکس را تعريف مي کرد. اين قهوه فروشي متوجه شده بود که اگر گودي قاشقي را که براي برداشتن بستني (در بعضي نوشيدني هاي قهوه از بستني هم استفاده مي کنند) استفاده مي کنند به اندازه مشخصي بيشتر کند، آنگاه کارگر با يک حرکت، به جاي دو يا سه حرکت، بستني لازم را برخواهدداشت. اين کاهش حرکت دست کارگر باعث صرفه جويي چند دهم ثانيه اي در هر سفارش قهوه با بستني خواهد شد. تعداد سفارشات را در اين عدد ضرب کرده و زمان صرفه جويي شده کلي را در هزينه هر ساعت حقوق کارگران ضرب کرده و به عدد کاهش هزينه سالانه رسيده بودند، که به گفته اين خانم بالغ بر چند ميليون دلار مي شد. اين هم يک نوع از افزايش بهره وري است. تفاوت اين داستان و آن واقعه اولي در "توجه و نيت" مضاعف است.
اما توجه و نيت را نمي توان اندازه گيري کرد. مي توان به آن اشاره کرد و ادعا نمود که موجب بدبختي و خوشبختي همين توجه و نيت در کار است، اما اندازه گيري، نه، شايد هم من نمي دانم. ولي بايد توجه نمود که اگر افزايش در امري را داريم يعني حتما سطح "فعلي" را مي شناسيم. رهبر معظم انقلاب مي فرمايند آنچه که به عنوان شعارهاي سال اعلام مي گردد انگشت اشاره اي است به جهتي که ملت بايد حرکت کنند. تعيين جهت را قانونگذار به عهده رهبري گذارده است. نمي شود که از صدر تا ذيل حکومت تکرار همان اشاره را بکنند. به جاي اشاره کردن بايد براي نحوه اجرا چاره اي انديشيد. اما چاره چيست؟ اولين گام، تعيين وضعيت فعلي است. تعيين وضعيت فعلي از روش هاي علمي هم شناخته شده است و هم تجربه شده. لذا اولين گام براي تمامي ارگان هاي موظف به اجراي شعار رهبري ثبت دو موضوع خواهد بود:
- فعاليت ها و روش هاي کاري
- زمان انجام فعاليت ها و ميزان خروجي مورد انتظار
اين کار را در اصطلاح "ارزيابي کار و زمان" مي نامند و از مجموعه دروس آموزشي رشته مهندسي صنايع است. بدون انجام اين اولين گام، ادعا در خصوص تحقق شعار "همت مضاعف، کار مضاعف" فقط با روش هاي غيرمهندسي و سياسي کاري ممکن خواهد بود. حال کلاهمان را قاضي کنيم؛ احترام اين شعار را کي مي خواهد نگه دارد؟ احترام امامزاده را کي نگه مي دارد؟ اگر متولياني که در سربرگ نامه ها شعار را درج مي کنند نسبت به اجراي آن اهتمام نشان ندهند، چطور مي شود از افراد عادي انتظار داشت که در راستاي اين شعار، که سکان کشتي پيشرفت کشور است، گام بردارند؟ تا دير نشده و به انتهاي سال نرسيده ايم دستگاه هاي اجرايي را موظف کنيم که براي نگه داشتن حرمت شعار و حرکت در راستاي آن وضعيت فعلي را با ثبت دو موضوع فوق تحقق بخشند چه، در غير اين صورت هتک حرمت اين شعار در سطح جامعه گريبان ايشان را خواهد گرفت.
|
|
